Auto Trader en Tom Coronel, autocoureur en internetondernemer, werken sinds 1 juni 2010 samen. Coronel vervult een belangrijke rol tijdens campagnes en vertegenwoordigt het bedrijf via social media waar hij communiceert over racen en ontwikkelingen in de autobranche. Tweemaandelijks schrijft Tom een column over zijn belevingen in de racewereld.
Japan
Vorige week reed ik in het Japanse Okayama de voorlaatste race van het FIA WK Toerwagens. Het regende het hele weekend pijpenstelen en het resultaat was, al zeg ik het zelf, teleurstellend. In de eerste race werd mijn voorwiel geraakt door een mederijder. Ik bereikte, met een flink beschadigde voorwielophanging, gelukkig alsnog de eindstreep. De tweede race kon ik nog een aantal plaatsen goedmaken en werd ik uiteindelijk negende. Ik heb zogezegd wel eens beter gereden in Japan. Amper 24 was ik toen ik in het land “of the rising sun” neerstreek om te gaan rijden voor Honda en Toyota. De eerste tijd heb ik verschrikkelijk 
moeten wennen aan het land waar in die tijd nog nauwelijks Engels werd gesproken. Gezellig een biertje drinken met vrienden kennen ze niet. En omdat Karaoke, wat Japanners nou weer heel leuk vinden, niet aan mij is besteedt, kon ik me wel volledig toeleggen op het racen. Ik won alles wat ik winnen kon en werd op handen gedragen. Het was een geweldig avontuur dat vijf jaar heeft geduurd. Japan is sindsdien mijn tweede thuisland en ik kom er vaak en graag terug.
Nu ben ik even thuis in Nederland. En niet voor niets, want drie weken geleden is onze zoon Rocco Cruz Coronel geboren. Een fantastisch mannetje. Omdat ik er voor het gemak van uit ga dat ook deze mini-Coronel besmet zal zijn met het snelheid- en avonturiervirus hebben we hem vast een paspoort cadeau gedaan. Althans, het is zijn geboortekaart uitgevoerd als een niet van echt te onderscheiden Nederlands paspoort. Er staan al stempels in van de landen waar hij is geweest. Echt veel gezien heeft hij nog niet, want het zicht was slecht in mama’s buik. Maar nu kijkt hij nieuwsgierig de wereld in. Hoe zal het hem vergaan? Australië, Amerika, Singapore, Japan…. Volgende week staat de laatste race van het FIA WK Toerwagens in Macau op het programma. Ik kijk er naar uit!
Tom Coronel
Column september 2010
Oehoe oehoerend hard
Binnenkort ga ik een bijzonder tweegevecht aan. Namelijk tegen een tweewieler. Ex-MotoGP-coureur Jurgen van de Goorbergh is mijn sympathieke tegenstander. In een ultieme fast lap beslissen we wie sneller is: de twee- of de vierwieler. Door de veel grotere wendbaarheid van een motor schat ik de kansen van Jurgen het best. Dat maakt voor mij de uitdaging om te winnen nog groter. Het klinkt wat merkwaardig, maar ik vind motoren gevaarlijke snelheidsmonsters. Als echte Coronel, en dus liefhebber van pittige snelheden, rij ik wel eens motor. Maar ik ben toch het meest op mijn gemak met de ‘veilige’ carrosserie van een vierwieler om me heen.
Binnen onze familie ben ik de enige die zo over motoren denkt. Aan mijn moeders kant was 
er zelfs een bijzondere voorkeur voor de motorsport. Aan het plafond van een van onze kartbanen in Huizen hangt het houten been van mijn opa, Bertus van Hamersveld. Bertus was in de jaren twintig en dertig een bekende motorcoureur. Samen met grote namen uit die tijd zoals Jaap Houtop, Dick Renooy, Jaap Timmer en Piet van Dinter reden zij op de toen al bekende circuits van Zandvoort en Assen. Langzaam rijden dat deden ze nooit, het ging altijd oehoerend hard. Op Zandvoort kwam helaas voor Bertus ‘an dat gejakker ’n end’. Hij kreeg een ernstig ongeluk en verloor daarbij een been. Echt racen was er toen niet meer bij, maar Bertus (nu met een houten been) was met zijn motorzaak in Bussum nog heel lang actief in de Nederlandse motorwereld. Jaren later kwam hij met zien Norton toch nog eens oehoe oehoerend hard terug. Inderdaad, Bertus op zien Norton, dat is mijn opa.
Tom Coronel
Column juli 2010
Dik pak tissues
U leest mijn eerste column voor de nieuwsbrief van Auto Trader. Als ambassadeur voor Auto Trader laat ik iedere twee maanden vanaf deze plek in de nieuwsbrief van me horen. Leuk om te doen! Ik ben op dit moment in Portugal. Het is bloedheet en naar ik begrijp is het in Nederland niet anders. De zomers staan voor mij altijd in het teken van internationale races. Ik leid een soort circusbestaan en reis van het ene continent naar het andere. Zo ben ik de komende weken onder meer te vinden in Portugal, Engeland, Japan en Brazilië. Gelukkig reist mijn gezin mee. Ze zijn het gewend, mijn meisje racet ook en mijn dochtertje Carmen van 4 is een trouwe supporter.
In de Portugese Algarve heb ik de race in Portimão op het ruim 4,5 kilometer lange Autódromo Internacional do Algarve gereden. Dat ging als een dolle, ik werd zesde. Behalve mijn eigen succes vierde ik ook die andere overwinning. Nederland – Brazilië. Sport verbroedert. Behalve met onze eigen sportprestaties houden we ons op het circuit ook intensief met het WK bezig. Het is het gesprek van de dag en in ieder café heb je een goed verhaal. Er wordt onderling uitbundig gefeliciteerd en getroost… Mijn Braziliaanse collega Augusto Farfus heb ik een dik pak tissues moeten geven voor zijn WK tranen. De Duitsers zien het wel zitten om met ons in de finale te staan.
Ik besef dat u deze column leest na het WK. Ben ik gefeliciteerd of moet ik bij het inchecken voor een volgende vlucht overgewicht betalen voor de extra pakken tissues? U weet het….
Tom Coronel
Auto
